Ruryk i spółka - czyli nieco dywagacji genealogicznych.

Tu i ówdzie widać ostatnio różne dywagacje na temat powodów zażyłych kontaktów rosyjsko-niemieckich i ich historycznych genezy.
A bo to taki lub owaki miał niemiecką żonę, a to, że całymi stadami sprowadzał Niemców etc. etc.

To oczywiście do pewnego stopnia prawda, ale czy wnioski nie są przesadne?

Niemcy do początku XIX wieku to ponad 300 bytów podległych co prawda cesarzowi, ale często prowadzących własną politykę, co gorsza często kłócących się i wojujących między sobą, a nawet buntujących się przeciw władzy suzerena. Królowie Bawarii, Saksonii, Czech, a w późniejszym czasie Hanoweru, czy Prus z wolą cesarza nie zawsze się zgadzali.
Małżeństwa władców Rosji z niemieckimi księżniczkami tak naprawdę zaczęły się w XVIII wieku, a właściwi zaczęło się od wydania za księcia Holsztynu córki Piotra I - Anny. Potomkiem tego stadła był Piotr Holstein-Gottorp-Romanow znany jako Piotr III - zdetronizowany i najpewniej uśmiercony na rozkaz swojej ambitnej małżonki.
Chodzi o Zofię von Sachsen-Anhalt-Zerbst - znaną jako Katarzyna II caryca Rosji.
Ostatnim carem Rosji mającym prawo do nazwiska Romanow po mieczu był Piotr II - również wnuk Piotra I (syn Aleksego Piotrowicza) zmarły w 1730. Zmarł młodo w wieku 15 lat - bezpotomnie.
Piotr III z kolei był ostatnim niekwestionowanym na carskim tronie dziedzicem Romanowych.
Katarzyna II miała dwoje dzieci, których oficjalnym ojcem był Piotr III. Jednak historycy są zgodni, że Anna była córką ówczesnego posła saskiego - nijakiego Stanisława Augusta Poniatowskiego - późniejszego króla Obojga Narodów.
Co do Pawła I - prócz oficjalnego ojca kandydatem jest również późniejszy król Staś, a także niejaki Siergiej Sałtykow. Sam car uważał się za syna króla Polski i wiele jego czynów świadczy o tym, że traktował to poważnie. Generalnie był przychylny (relatywnie) wobec Polaków, a szczególnie wobec króla i jego rodziny. Teorii co do rodziców Pawła jest sporo, łącznie z takimi, które negują macierzyństwo Katarzyny - ponoć za te plotki odpowiada sama Katarzyna II - w końcu carobójstwo stało w hierarchii zbrodni wyżej niż cudzołóstwo.
Paweł był 2 razy żonaty - obie żony były Niemkami, ale pochodziły w najlepszym razie z krajów drugiej niemieckiej ligi - pierwsza z Hessen-Darmstadt, a druga - z Wirtembergii.
Jego najstarszy syn Aleksander był żonaty z Ludwiką Badeńską, a Mikołaj I - z czworga imion Fryderyką Hohenzollern (to jedyny przypadek niemieckiej pierwszej ligi wśród caryc).
No owszem - widać sporo tych Niemek, ale czy miało to jakiś decydujące znaczenie? Mam wątpliwości.
Iwan zwany Groźnym rozumiał konieczność otwarcia na zachód i nawet smalił cholewki do Elżbiety I królowej Anglii, a także do Anny Jagiellonki w końcu poślubionej Batoremu. Za jego czasów otwarto w Moskwie pierwszą drukarnię, a także rozpoczął się proces tworzenia w Moskwie tzw. ,,niemieckiej słobody'' - tam osiedlano cudzoziemców ,,niemych'' - czyli nie mówiących ruską (słowiańską) mową. 30-40 lat po śmierci Iwana ponad 20% Moskwy zajmowała już owa słoboda. Sporo było tam Niemców - uciekinierów z ogarniętej religijnymi wojnami Rzeszy, ale nie tylko ich.
Osadnictwo niemieckie i ,,niemieckie'' było wspierane przez kolejnych carów Aleksego, Fiodora III i jego brata Piotra I.
Oczywiście Niemcy osiedlali się w wielu miejscach Europy, ale od reformacji po połowę XVIII wieku Moskwa i Rosja były w modzie.

No dobra, a co ma z tym wspólnego Ruryk?
Ano jest on znakomitą ilustracją tego, że kwestie dynastii i genealogii są może i ważne, ale nie do końca.
Otóż jak się okazuje począwszy od Henryka I (połowa XI w.) WSZYSCY królowie Francji byli potomkami Ruryka. Anglicy - no od Edwarda III - początek XIV w.
A Polacy - od Bolesława Śmiałego począwszy - naliczyłem 16 królów i dwie koronowane ,,na króla'' królowe. Ale nie dam 5 groszy sprzed denominacji, że któregoś nie pominąłem.

No to jak jest z tymi dynastycznymi wpływami?